Gideon van Melle werd  in 1944  geboren  als zoon van een binnenhuisarchitect en leerde al vroeg tekenen op de beslagen ruiten van hun woonboot, waarbij zijn vader hem de beginselen van perspectief bijbracht. Tekenen en schilderen is altijd een geliefde vrijetijdsbesteding voor hem gebleven, vooral nadat hij op het  Rhedens Lyceum als tekenleraar de schilder Enno Brokke kreeg, die hem geweldig stimuleerde. Dat zette hem er weer toe gedurende zijn studie in Wageningen op de ABK Arnhem lessen te volgen in de avonduren.  In die tijd nam Gideon deel aan groepstentoonstellingen in Nijmegen en Wageningen. Na zijn studie bracht zijn werk als tropisch ecoloog  hem in vele tropische landen waar hij eveneens de kans kreeg tentoonstellingen te houden. Vooral in Costa Rica had Gideon van Melle een productieve tijd en had hij intensief contact met Costariccaanse en Amerikaanse kunstenaars.  

 

In de jaren negentig werd zijn interesse in het werken met tastbare materialen afgeleid door de virtuele wereld van de computer, maar die invloed neemt nu langzamerhand weer af en besteedt hij weer regelmatig tijd aan het maken van tekeningen en aquarellen op echt papier.

Het thema van Van Melle kan misschien samengevat worden als neo-realistisch en is vaak gebaseerd op de invloed van de mens op zijn omgeving met meestal desastreuse gevolgen. Daarnaast maakt hij ook landschapschetsen en studies van bloemen en planten.